istanbul'u dinliorum gözlerim kapalı ... ;)

ewet geldim bugün şehrime... çok özleyerek... kendi sokak taşlarımı, kendi hawamı, kendi şehrimin ücra köşelerini bile bile dolaşmayı çooookkk özledimm ;)

istanbul yorucu, sanıldığı gibi huzur wermedi bana! yani geçirdiğim tüm zamanı kastedmiyorum tabi... ama 6 günün 3 ü keşke olmasaydı demedende edemiyorum... belki de yanlış insanlarla birlikteydim ;)

bi sürü video we fotoğraf çektim...
sizinle paylaşmak istiorum ama sanırım bi dosya halinde yayınlasam anca sığar :D

şimdiiii....

istanbul bakması bilinince güzel olduğunu inandığım bi şehir... bakacak yönünü bulduğun an gözlerini ayırmamalısın çünkü o kadar kolay kaybolabilio ki... iki insanın buluşabilmesi imkansızzz...
yani tabi imkanlı da ;) lafın gelişi işte...

en çok zewk aldığım anlardan bi taneside wapurla karşıya geçmekti... martıların bekleyişleri bu kadar yetenekli olduklarını bilmiordum simiti hawada kapabiliorlar :)

denizi dalgalanması... köprünün ışıkları... deniz kenarında sıralanan o tarihi ahşap binalar...

balık tutan insanlar ;) ...

ama trafik... werilip tutulmayan sözler... dürüstlüğe sığmayan hareketler... bunlarda hiç hoş olmayan bikaç gereksiz ayrıntı işte...

kendini bi yere ait hissetmenin ne demek olduğunu farkettim.

başına iyi ya da kötü ne gelirse gelsin bunların acısını çıkartıcak neden bile bulamıosun...

istanbul bana ne kazandırdı anlam weremedim... ne kaybettirdiğine de...

bişi kazandım sanırım ama ne kaybettimi hatırlayamıorumm malesef...

ortaköyden boğaz köprüsünün resmi o aşaıdaki :D

gece ortaköy çok güsel oluomuş... werilen sözlerin tam tutulduğu noktada :)

uğruna bu kadar şiirlen yazılan şarkılar bestelenen şehre benimde bi katkım olmuştur umarım!!!

her ne olursa olsun zaman sürekli akmaya dewam edior... bırakın artık peşinden koşmayı bırakın kalsın bakın biras uzaktan kendinise dinleyin ruhunuzun müziklerini en az istanbula yazılanlar kadar güseller oysa ki...

kafamızın karışık olduğu noktalar hep war... ama nedenini kalp - mantık arasında çözememek içten bile diil... sadece biras zaman ayırmak gerek...