uzun zamandır yoktum bırakın yazmaı düşünmeye bile zamanım we dahası isteim yoktu ...
dışarısı güsel olmaya başladı yha artık içim kıpırmaya hiiiçç okula gitmek istememeye başladı. e malum 2. dönemde başladı haırlısıyla maçlarda spor salonunda sezonda ... söylediim herşey birer birer çalmaya başladı kapımı. bukadar şeyin arasında beni etkileyen tek şey war herşeyiyle bana özel olan. 4 gün önce eskişehirde olup 2 gün önce giden! aklımı we kalbimi de beraberinde götüren .
aslında herşeyi merak ediorum ...
nerde ne yapıyor hangi saatte kalkıp hangi saate yatıyor bi dawranışı sergilediinde ne anlatmaya çalışıyor... sorular bölesine uzaıp gider ama gel gör ki ben bunları sorgulamıorum artık ..
insanların arkamdan iş çewirip beni kandırmalarını o kadar benimsemişim ki(!) birileri bana sewdigisini dile getirsede inanmıorum.
hemde hiç kimseye!!
istedii her şeyi yapabilir, istedii herkesi karşısına alabilir ama ben aslında ben diiil kalbim inanmayı her şekilde reddedio.
susuyorum artık. sorgulamıorum kimseyi... gittinde nereye gidiosun die sormuorum,nie aramıosun, nie haber wermiosun, kimle görüşüosun neden görüşüosun amacın ne die sormuorum...
o kadar boş gelio ki bu sorular.
hayatta uğraşılabilesi daha bir sürü şey warken ...
resim koymak istedim bu post'a ama bulamadım şu anki ruh halimi yansıtıcak bi resim.hawalar ısındı dışarısı yine cıwıl cıwıl güneşi bu haliyle görmek o kadar güsel ki :)
ne gerek war içinde olduun yaşamın tadına çıkarmaktansa herşei kafana takmaya .. dimi .
notçukk : benim bu günü yaşamama,beni ben olmama yardım eden hayatımda artık olamayan herkes we halen warlıını sürdüren bitaneciklerime çook teşekkür ediorum :):):)
).jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder